مستلزم كارهاي فني زيادي بود. ازاينرو عجب نيست كه تا سال 1314 ديگر چيزي دربارهٴ چاپ حروفي شنيده نميشود، تا آن هنگام كه وانگ چن بار ديگر به تجربه بر روي حروف فلزي و چوبي ميپردازد و نوعي گارسهٴ گردان ميسازد كه حروف بيشمارش بهآساني در دسترس حروفچين قرار ميگيرد (نك شكل 20). اثر معروف او در كشاورزي، يعني نونگ شو، در سال1314با حروف متحرك چوبي چاپ شد، ولي وانگ چن پيش از آن كتاب ديگري را چاپ كرده بود. گارسهٴ گردان تكامل طبيعي يك اختراع قديمي چيني بود به نام لون تسانگ1 (به ژاپني رين زو) يعني نوعي جاكتابي گردان كه گفته ميشود فوشي (497 ـ 569) آن را در سال 544 اختراع كرد. اين يك قفسهٴ هشت ضلعي است كه به گرد محوري ميچرخد.
واقعيت اختراع يا اختراع دوبارهٴ چاپ حروفي بهوسيلهٴ وانگ چن با كشف همان نوع حروف چوبي مربوط به حدود 1300 در غارهاي تون ـ هوانگ بهوسيلهٴ پليو اثبات شده است.
پليو صدها از آن را يافته كه اغلب سالم ماندهاند و از چوب سخت با ارتفاع و عمق مساوي ساخته شدهاند. اين حروف كاملاً با توصيف وانگ سازگار است، جز در يك مورد، يعني آنها حروف چاپي نيستند، بلكه
كلمات ايغورياند. اين موضوع اخير جالب است. چاپچي ايغوري كه چاپ چيني را اقتباس كرده، به فكرش نرسيده از آن براي ساختن حروف جداگانهٴ الفباي ايغوري استفاده كند، بلكه درست مثل زبان چيني كلمات را ساخته است.
درمورد كتابهاي چاپ شده بهوسيلهٴ حروف متحرك، به رسالهٴ كشاورزي وانگ كه در سال1314چاپ شد، قبلاً اشاره كرديم. همچنين يك چاپ كرهاي از محاورات خانگي كنفوسيوس كه گفته ميشود در سالهاي 1317 ـ 1324 با حروف متحرك انجام گرفته است. ولي كوران ميگويد آن كتاب باسمهاي است و حروف چيني نيست و تاريخش هم قابل اعتماد نيست، چون كرهايها اغلب كتابهاي چيني را بههمان صورت اصلي و با تاريخ خودش تجديد چاپ ميكردند. بدين ترتيب تاريخ موجود روي كتابها دليل كافي نيست.
با اين همه، شواهد بهدست آمده از كتابها، اكتشافات باستانشناسي و كتابشناسي بدانجا ميرسد كه چاپ حروفي در ربع اول سدهٴ چهاردهم در چين از نو اختراع شد و در آن زمان در چين و شايد در كره مورد استفاده قرار گرفت.2